DOLLY PRESENTEERT MANUELA PORCEDDU

MANUELA PORCEDDU is een van de vijf kunstenaars die deelneemt aan de 2de editie van de experimentele projectweken. Manuela organiseert en initieert DOLLY vanuit de persoonlijke ambitie om meer plek en ruimte voor kunst en kunstenaars te creëren in de regio 078. Zij stelt zich in dit verslag graag voor als kunstenaar.

Manuela Porceddu is 42 jaar en geboren in Moncalieri, Italië. Ze woont en werkt in Dordrecht en is de initiator en organisator van Platform DOLLY. Ze is opgeleid als grafisch ontwerper aan de Willem de Kooning Academie Rotterdam. Ze werkt multidisciplinair, opererend vanuit het snijvlak grafisch ontwerp, fotografie en beeldende kunst.

Het meeste van mijn werk is redactioneel. Ik bedenk, ontwerp, organiseer, redigeer en publiceer. Denk bijvoorbeeld aan het organiseren van situaties waarbij ontmoetingen centraal staan. Dat kunnen fysieke bijeenkomsten zijn of meer impliciete ontmoetingen zoals een confrontatie met een tekst of beeld. Ik werk graag met fotografie. Het stilzetten van de tijd en daardoor een inkijk creëren op een alternatief beeld uit de zogenaamde werkelijkheid is als een soort alchemistisch gegeven voor mij. Analoge en vooral Polaroid/instant fotografie benadrukt dat proces nog eens extra.

Ik doe mee met de projectweken omdat ik ze zelf georganiseerd heb. Dit komt voort uit het verlangen om binnen mijn eigen stad meer connectie met andere kunstenaars van buiten Dordrecht te hebben. Een andere reden is dat ik een platform wil creëren voor kunst en kunstenaars die in hun werk maatschappelijke thema’s laten reflecteren. Ik ben erg nieuwsgierig naar de ander en naar zijn of haar wereld(beeld).

Ik woon al bijna heel mijn leven in Dordrecht, maar pas de laatste jaren heb ik een heel goed beeld van de stad gekregen. Als je hier in Dordrecht als kunstenaar goede ideeën hebt is er bijna altijd wel een mogelijkheid om die te realiseren en dat is echt heel fijn. Daarentegen is het wel een kleine stad die weinig aansluiting heeft met de rest van de kunstwereld. Het lijkt me zo gaaf als ik daar een klein beetje verandering in zou kunnen brengen.

Niet alle kunst hoeft voor mij te reflecteren op maatschappelijke thema’s, maar ik merk zelf dat ik daar steeds op terug wil komen in mijn eigen werk. Juist omdat ik als (redactioneel) ontwerper naar alles om me heen kijk is die beroepsdeformatie niet meer weg te denken, en blijf ik zitten met een continue stroom aan vragen over de wereld om mij heen. Het maken van werk fungeert dan als verbeelding van die vragen. Ik pretendeer geen antwoorden te kunnen geven, maar ik hoop zaken, minderheden, problemen of blinde vlekken een beeld te kunnen geven en daarmee een vorm van bestaansrecht.

In de projectweken laat ik een werk zien waarmee ik ben vastgelopen. Ik hoop door middel van gesprekken en door middel van ‘trial and error’, een doorstart te kunnen maken. Ik ben heel erg enthousiast over de andere kunstenaars en over de mentors.

Facebook